"Bóg mordu"
24 oraz 25 lutego 2012 g. 19:00 - Duża Scena
Yasmina Reza "Bóg mordu"
Reżyseria i scenografia: Bogdan Koca.
Przekład: Barbara Grzegorzewska.
Występują: Elwira Hamerska - Kijańska, Małgorzata Osiej - Gadzina, Jarosław Góral, Piotr Konieczyński.
Prapremiera "Boga mordu" (tytuł oryginału Le Dieu du Carnage) odbyła się 8 grudnia 2006 roku w Zürichu, w reżyserii Jurgena Goscha. W roku 2008 miała miejsce jej londyńska premiera. Jest to historia dwóch małżeństw, które spotykają się, by przedyskutować zdarzenie dotyczące ich synów - syn Państwa Houllié pobił dotkliwie syna państwa Reille. Spotkanie, odbywające się początkowo w niezwykle spokojnej atmosferze, z czasem przeradza się w totalny chaos, wyzwalając w rodzicach chłopców niekontrolowane emocje i ujawniając ich prawdziwe, skrywane dotąd pod płaszczykiem obowiązujących konwenansów, oblicza. Cała czwórka angażuje się w nieracjonalną awanturę – z początku cywilizowana i kulturalna rozmowa z upływem czasu przybiera formę bezładnej erystyki, w której dominuje konflikt płci, rasizm i homofobia.
Sztuka została w 2009 roku uhonorowana prestiżową nagrodą imienia Laurence’a Oliviera za najlepszą komedię roku. W tym samym roku londyńskie przedstawienie "Boga mordu" otrzymało również Tony Awards za najlepszą reżyserię i za najlepszą rolę kobiecą.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
"Pokojówki"
26 lutego 2012 r. g. 19:00 - Scena Studyjna
3 marca 2012 r. g. 19:00 - Scena Studyjna
OSTATNI SPEKTAKL - POŻEGNANIE Z TYTUŁEM
Jean Genet "Pokojówki" (Les Bonnes)
Reżyseria: Rafał Matusz.
Występują: Irmina Babińska (gościnnie), Katarzyna Janekowicz, Agata Moczulska.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
fot. Marcin Oliva Soto
Piszą o nas:
"Wartka akcja tekstu opartego na faktach przy mrocznej muzyce i stopnowanym napięciu połączone ze znakomitymi kreacjami aktorskimi trzech kobiet ...".
"Gra na wysokim diapazonie od pierwszych scen ...".
"... to wstrząsający teatr ... nie zostawiający widza obojętnym ... aktorki są w tym przedstawieniu z krwi i kości. Odgrywają dla nas swój teatr. Piękny, choć morderczy. Jak Genet".
"Portret"
2 oraz 4 marca 2012r. g. 19:00 - Duża Scena
Sławomir Mrożek "Portret"
Reżyseria: Krzysztof Jaworski.
Scenografia: Paweł Kleszczewski.
Kostiumy: Agnieszka Kochańczyk.
Występują: Katarzyna Janekowicz, Iwona Lach, Jacek Paruszyński, Tadeusz Wnuk.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
fot. Marcin Oliva Soto
Sławomir Mrożek napisał „Portret” w 1987 roku. W warstwie fabularnej jest to historia dwóch przyjaciół – Bartodzieja i Anatola, których poróżnił światopogląd. Główny bohater „Portretu” to zwyczajny mężczyzna około czterdziestki. Równie zwyczajne jest jego życie osobiste: od 11 lat ma kochającą żonę, po przejściu na wcześniejszą emeryturę przeprowadził się do małego miasteczka, gdzie w domku z ogródkiem wiodą spokojny żywot, a jedynym problemem w ich małżeństwie jest brak dzieci. Czas płynie, ich życie zaczyna tracić sens. Bartodzieja zaczyna ogarniać lęk, popada w pogłębiającą się depresję, wręcz chorobę psychiczną. Nie chce powiedzieć żonie, co jest powodem tego stanu: o dręczących go wyrzutach sumienia, ponieważ boi się, że ona odejdzie, że nie wybaczy mu błędu, popełnionego jeszcze przed ślubem. Wtedy był wyznawcą Stalina, miał jego ukochany portret i żył według jego idei, a nawet doniósł na przyjaciela ze studiów, Anatola, który śmiał się z jego „mistrza”. Anatol nie tylko „nie chciał oddawać czci Bestii”, ale (o czym Bartodziej nie wiedział) prowadził działalność antypaństwową. Tak więc donos, stał się w skutkach wyrokiem śmierci.
Nasz bohater jest więc współczesnym Judaszem, ale jakże poruszający i godny współczucia jest ten Judasz Mrożka. To człowiek zagubiony, który nie wie, co jest jego własną prawdą, a co prawdą pozorną. Bartodziej, zwolennik dawnego ustroju politycznego, został przez autora postawiony w okolicznościach demaskujących całą jego klęskę psychiczną. Doświadczenie współpracy z aparatem terroru, jest przyczyną wyrzutów sumienia, zaburzeń psychicznych, nieudanego życia osobistego. Mrożek przedstawia mechanizm okaleczania przez wielkie utopie ich własnych wyznawców. Jest jednak w całym „Portrecie” coś jeszcze ważniejszego – popełniony w młodości błąd zmusza bohatera do rozpoczęcia przemiany. To co było samym złem i przyczyną cierpienia, z czasem staje się siłą uzdrawiającą. Bartodziej dostaje więc szansę uwolnienia się z własnego ograniczenia, czy jak sam to nazywa „własnej izolatki, która go izolowała od reszty świata”. Znajdziemy w tej sztuce wszystkie charakterystyczne rysy Mrożkowej twórczości. Sztuka balansuje między komizmem a patosem, pełna jest odniesień do polskiej historii i polskiej literatury romantycznej.
Piszą o nas:
"... to spektakl świetnie przemyślany, perfekcyjnie spójny, zwarty i mądry".
"Sługa dwóch panów"
SPEKTAKL Z OKAZJI DNIA KOBIET
8 marca 2012 r. g. 19:00 - Duża Scena
9 oraz 10 marca 2012 r. g. 19:00 - Duża Scena
Peter Turrini "Sługa dwóch panów"
Przekład: Kazimierz Pabian
Reżyseria: Henryk Adamek
Scenografia: Wojciech Jankowiak
Kostiumy: Marta Hubka
Muzyka: Rafał Smoleń
Występują: Katarzyna Janekowicz, Magdalena Kępińska, Iwona Lach, Anna Ludwicka, Marta Łącka, Agata Moczulska, Robert Dudzik, Jarosław Góral, Jacek Grondowy, Andrzej Kępiński, Piotr Konieczyński, Robert Mania, Bogusław Siwko, Tadeusz Wnuk.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
fot. Marcin Oliva Soto/ www.olivasoto.com
Młody Żołnierz wraca z wojny - spragniony i głodny szuka jakiegokolwiek zajęcia, by najeść się i napić do syta. Trafia w sam środek weneckiego karnawału i jako Arlekin zostaje sługą dwóch panów. Jednak nadal pozostaje głodny.
„Sługa dwóch panów” Carla Goldoniego to jedna z najwspanialszych komedii wszechczasów. Peter Turrini w swojej uwspółcześnionej wersji w finezyjny i inteligentny sposób przenosi intrygę XVIII - wiecznego mistrza w czasy współczesne, podkreślając uniwersalność tej, z pozoru błahej, opowieści. Ukazuje mechanizmy rządzące dzisiejszym skorumpowanym światem, w którym pod karnawałową maską „podejrzane typy” ubijają „ciemne interesy” kosztem wszystkiego i wszystkich. Korowód niezwykłych postaci, uwikłanych w klasyczne komediowe perypetie zapewnia widzowi wyśmienitą zabawę … z odrobiną głębszej refleksji.
Festiwal Teatrów Wędrujących
Polska Prezydencja w Radzie Unii Europejskiej 2011
FESTIWAL TEATRÓW WĘDRUJĄCYCH
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską
ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego
dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007 – 2013
oraz Budżetu Miasta Jeleniej Góry
Pod honorowym Patronatem Członka Zarządu Województwa Dolnośląskiego
Jerzego Łużniaka
